(1965) El horru de mio güela
Aguilón de carbayu y cabrios d'umeru qu'aguanten xelu y ñeve sol teyáu nun hai peñe qu'argaye, nin esgoladeru que faga a algún pilpayu quedar frayáu.
Ye rixu'l colondrame de llimoneru
onde'l frutu la tierra ta bien guardáu; per ente los pegoyos dúrmese'l perru por si'l llobu amañosu vien afamiáu.
En nueches de corteyu xibla'l curuxu
enriba la tenobia, triste, asustáu,
rellumando en sos güeyos mirar de bruxu.
Apigaza'l silenciu comu amurmiau y metíu nesi encantu, sin aturuxu, l'horru de mio güela paez embruxáu.